Ένας γοργόσκιρτος και ευμεγέθης Jack-in-the-box

Εορταστικόν:

Η Παολίνα Κρινέλλι, φλεγόμενη ως ζωντανή λαμπάς από την καύλαν της, εμεθύσκετο από το σπέρμα που έπινε και εκαύλωνε ακόμα περισσότερον, έμενε όμως, παρά την ανάγκην της και την ανυπομονησίαν της να χύση και αυτή, έμενε ακόμη με το στόμα κολλημένο, σφικτά, "φανατικά" κολλημένο εις την εκσπερματίζουσαν ψωλάραν, ώστε να καταπιή και να απολαύση ολόκληρον την χύσιν της, χωρίς να χάση ούτε μίαν σταγόνα του πολυτίμου οπού, με τον οποίον την εβράβευε πλουσιοπαρόχως δια τους γλκείς της κόπους, ο πανευδαίμων φίλος της. Μόνο όταν ολοκληρώη πλήρως η εκσπερμάτωσις, απέσπασε η Ιταλίς το στόμα της από την ογκώδη πούτσαν, και έχουσα τα χείλη της κάθυγρα και εις ωρισμένα σημεία λευκά από την παχείαν ερωτικήν κρέμαν του Άλτζερνον Μπράντον Κλίφφορντ, ανεστυλώθη επί του καθίσματός της και, στηρίζουσα την ράχιν της εις το ερεισίνωτον, εκάρφωσε το βλέμμα της επί του παλλόμενου εισέτι πούτσου και είπε ασθμαίνουσα:
"Τώρα, κάνε με και μένα να χαρώ, Άλτζερνον .. Τρίψε με, πριν τρελλαθώ ... Τρίψε μού το καλά... Δεν θ'αργήσω καθόλου .. Έλα, τρίψε με... τρίψε με πριν επιστρέψουν στο μπαρ οι επιβάται.. Γρήγορα!.. Θα .. θα κάνω αμέσως

Ακόμα δεν μπορώ να καταλήξω εάν he did it for the lulz, η οποία όπως καλά γνωρίζουμε και κηρύττει και ένας φίλος μου είναι η ιερότερη των αιτιών.

Αντιγράφω από την ελληνική wikipedia:

Ο Μέγας Ανατολικός είναι μυθιστόρημα του Ανδρέα Εμπειρίκου που εκδόθηκε μετά το θάνατό του, την περίοδο 1990-92, σε οκτώ τόμους. Η συγγραφή του διήρκεσε από το 1945 μέχρι το 1951, ενώ η τελική του μορφή οριστικοποιήθηκε περίπου το 1970. Χαρακτηρίζεται ως το «έργο ζωής» τού Εμπειρίκου και ένα από τα τολμηρότερα βιβλία στην ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας. Αποτελεί το ογκωδέστερο ελληνικό μυθιστόρημα, το οποίο περιλαμβάνει, στην τελική μορφή του, πέντε μέρη που εκτείνονται σε 100 αριθμημένα κεφάλαια και περίπου 2.100 σελίδες.

Ο Ελύτης, δε, το υποστήριξε και μάλιστα σχολίασε περί της παναγιότητος του συγγραφέος που εξαγνίζει και εξυψώνει την αφήγηση, or something.

Καλά πέρα από την πλάκα, εγώ δεν βρίσκω απολύτως κανέναν λόγο να μην γράψει κανείς ένα τέτοιο κείμενο, ούτε να μπλοκάρει καμία ηθική πυξίδα και να αρχίσουμε τα 'ουγκ' · αλλά είναι τόσο πιο απολαυστικό διαβάζοντας τις αναφορές και τα πραγματολογικά, να σκέφτεται κανείς ότι ήταν for the lulz :B

Σε κάθε περίπτωση πάντως, hats off στον Εμπειρίκο. Είστε όλοι μανούλες του ίντερνετς, αλλά διαβάστε τυχαίες 10 περίπου σελιδίτσες, και θα δείτε ήδη ότι κάνει top το σύνολο της τσόντας που έχετε δει τα τελευταία 5 χρόνια online (ναι και αυτή με τον αζόρ) + ένα ικανό ποσοστό του Rule #34. ΠΟΛΛΑ χρόνια μπροστά το αφεντικό. Αγαπημένη σκηνή, θα την βρείτε στις αρχές ήδη του Α' τόμου, με τις ανήλικες λαπωνίδες, τον πατέρα και την καθυστερημένη -πλην αιθέρια- κόρη με την μητρομανία.


Και 8 τόμοι αυτού... όχι αστεία! Και εντυπωσιάζομαι, πού εβρέθησαν τόσες υπερμεγέθεις ψωλές και χώρεσαν όλες σε ένα μυθιστόρημα. Τα λεφτά μας πίσω (από την πραγματικότητα).

Άλλη η νγκάβλα της καθαρεύουσας, μεταξύ μας. Είναι κάτι σαν το φετίχ της τζέιμυ ως γουάντα, στο πιο μπαρόκ του.

Φάτε μάτια links :
http://www.scribd.com/doc/925426/- (Α' Μέρος)
http://el.wikipedia.org/wiki/Ο_Μέγας_Ανατολικός
http://book.attack.gr/?p=19

Διαρκείς πειραματισμοί "πες στην τύχη ένα νούμερο" σε φίλους απέδειξαν ότι όπου και να ανοίξεις αυτά τα βιβλία, το σπέρμα ρέει άφθονο.

Σκέφτομαι να ξεκινήσω ένα podcast με αποσπάσματα του Μεγάλου Ανατολικού. Τι λέτε;

OVEREXCITED!!!!1111ONEONEONENOENOEON

ΓΕΙΑ ΣΑΣ.

ΤΟ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΣΕ ΕΧΩ ΓΡΑΨΕΙ ΣΤΑ ΠΑΠΑΚΙΑ ΜΟΥ ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΓΑΛΑΖΩΠΟ ΒΛΟΓ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΑΣ ΚΟΨΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΤΙΣ ΤΥΠΙΚΟΥΡΕΣ ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΛΙΓΟ ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΓΡΑΦΗ.

ΚΑΤ'ΑΡΧΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ -ΟΧΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΟΨΩ ΤΑ ΚΑΨ, ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΤΑ ΚΙ ΑΥΤΑ ΣΑΝ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ- ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ -ενταξει θα προσπαθήσω, αλλά να ξέρετε ότι μπορεί να κάνω τυπογραφικά και λοιπά λάθη και ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΕΝΤΑΞΕΙ;

:D:D:D:D;d;d;d;d;D:DD:D:D:D;

Κατά δεύτερον έχω μπει εδώ και κάνα μήνα διμηνάκι -από τις γιορτές να πούμε, σε φάση postgrad hunting. Το έχω κουράσει όσο δεν πάει. Και κάθε φορά που χαίρομαι για κάτι αρχίζω τα multicast spam. Έχω κάνει πολύ κόσμου ζέπελιν, το ομολογώ.

Και όλα καλά-ας πούμε, με τα όσα έχω ψάξει τόσο καιρό. Έχω 'χάσει' κάποιες χώρες/προθεσμίες, δεν παίζει να με πάρουν σε κάποιες άλλες, μπλαμπλα μπλουμπλου κλπτλκπλπ Έλεγα ας τελειώσω την εξεταστική, να ξαναπιάσω και την πτυχιακή -να γυρίσω με σκυμμένο κεφάλι στο εργαστήριο να εξιλεωθώ για τις αμαρτίες μου και τα λοιπά, να έχω και μούτρα να ζητήσω βρε αδερφέ μια συστατική, και είχα μία σχετική χαλαρότητα.

ΕΛΑ ΟΜΩΣ, που έσπασε ο διάολος το πόδι του -περαστικά bro!- και είδα το λάθος site στην λάθος περίοδο: είδα 10-20 μέρες πριν από κάποιες προθεσμίες, κάτι ενδιαφέρουσες θέσεις. ΈΛΑ που το ξανάσπασε και μου μπήκαν ιδέες -ναι εσύ που με διαβάζεις φταις, και καλά κάνεις :) Και είμαι σε μία κατάσταση υπερυπερυπερέντασης.

Είναι και η γαμωκατάσταση στην δουλειά που μου έχει τα νεύρα κορδέλες, κυρίως λόγω κάτι κακών συνεργασιών της εταιρείας που με "αγγίζουν". Είναι και η εξεταστική -που βέβαια μετά την 'αποκάλυψη' εκείνης της μέρας πριν τους Αλγόριθμους τον Σεπτέμβρη, έχω πάλι τον έλεγχο στα χέρια μου και έχω ξαναγίνει ο παλιός καλός (;) (πάντως σίγουρα αποδοτικός) εαυτός μου. ετών 2003 και βγάλε.

Αλλά είναι και που έχω ενθουσιαστεί. Αλλά όχι σε φάση να απογοητευτώ, απλά σε φάση να χαίρομαι και να ελπίζω, και ταυτόχρονα να θέλω να κάνω κάτι, αλλά να μην μπορώ, και να περιμένω κάποια emails από κάτι καθηγητές μου και να μην απαντάνε, και να κοιτάω το gmail κάθε δύο λεπτά, και μπας και δεν έχει κάνει refresh ο firefox, ας πατήσω και το κουμπάκι refresh, και να θέλω να πάρω τη μαμά τους τηλέφωνο να τους πει να μου απαντήσουν. Τηλεπαθητικά -όπως έλεγα σε κάποιον φίλο πριν λίγο- έχω μπει σε φάση που τους τραβάω το μανίκι με περιοδικότητα 3 δευτερολέπτων, επαναλαμβάνοντας με μονότονη φωνή "Δεν απάντησες". Χεχε, poke poke, "ακόμα δεν απάντησες". ΧΕχεχεχε. ΑΚΟΜΑ. ΧΕχεχεχε. Απάντα. Έλα. Πληζ. Έλα. Απάντα. Ακόμα; Refresh. Απάντα; ΧΕχεχεχε. Refresh. Απάντα; Απαάααντααα. ΧΕχεχε.

Ναι αυτό περίπου εδώ και 2 μέρες. χεχεχε. ΧΕ ΧΕΧ ΧΕ ΧΕ. Έλα απάντα. ΠΛηζ?;;ΧΕχε


Και να κάθομαι να υπολογίζω τους βαθμούς, και πώς θα γίνει να βγάλω Λίαν Καλώς, και το επανεξετάζω, και το ψειρίζω, το ξαναψειρίζω, ψάχνω τις εναλλακτικές. Και άμα δεν γράψω εκεί τι μπορώ να κάνω, και ΑΠΑΝΤΑ?;Ε; Και μετά άμα δεν με πάρουν εκεί, πού αλλού να κάνω αίτηση; Και πότε έχει προθεσμία; ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ Δεν απαντάει; ε; χεχεε έεελα, απάντα.

Και μετά πάω για ύπνο, και στην αρχή δεν με παίρνει γιατί είμαι σε φάση κύριος κάστορας on ecstasy, και μετά δεν ξυπνάω με την καμιότερη της καμίας γιατί είμαι σε εκείνη την ντεμί ονειρική φάση που έχει καταφέρει το συνειδητό να πασάρει κάτι ραβασάκια στα όνειρα περί εξωτερικών και τέτοιων και είμαι στον κόσμο του πάλμολιβ και κοιτάω -ωσάν on LSD αυτήν την φορά- πολύχρωμες φουσκίτσες. Και μετά σηκώνομαι και αργώ γιατί πρέπει να δω εάν απάντησε κανείς σε κανένα email ή εάν έγινε κάποιο θαύμα ή τεσπά εάν κανείς μου είπε ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ ΚΟΠΕΛΑ ΜΟΥ ΠΑΝΕ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ, να ηρεμήσω κι εγώ η πτωχή.

Αλλά εντάξει. Έχω καλλιεργήσει πολυεπίπεδα backup plans. Εάν δεν με πάρουν εκεί, θα με πάρουν εκεί, εάν ούτε εκεί, τότε υπάρχει το άλλο, και εάν όχι εκεί, τότε σίγουρα στο αυτό, ε κι αν δεν με πάρουν ούτε εκεί ΘΑ ΜΕ ΠΑΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ. Έχω καταλήξει στο ζήτημα. Και επίσης έχω καταλήξει στο ότι είναι και γαμώ τις φάσεις να με πάρουν στην Γαλλία. Εκτιμώ βαθύτατα τα πανεπιστήμιά τους και τα ερευνητικά τους, ξέρω ότι έχω πολλές ελπίδες, οι προθεσμίες είναι από Μάρτη καλοκαίρι, έχουν 150 ΚΑΛΑ πανεπιστήμια και 15++ ΕΞΑΙΡΕΤΑ, κλπ κλπ κλπ. Να μην μίλαγαν γαλλικά και να μην ήταν γάλλοι ρε πούστη μου και θα πήγαινα αύριο. ΜΕΜΧΕΜΧΜΕΧΜΕΜΕ

Καλά η αλήθεια είναι ότι θέλω να αναστήσω τα γαλλικά μου, και ότι το θα γουστάρω ιδιαίτερα άμα πάω, και ότι τόσα χρόνια αντέχω έλληνες, αλλά οκ, δεν θα πω και ψέμματα: νοιώθω λίγο πιο ασφαλής αγγλιστί. Αλλά το γεγονός ότι έτσι τα έχω βολέψει στο κεφάλι μου ώστε φαίνεται η γαλλία ως το fallback, με κάνει να νοιώθω εξαιρετικά αισιόδοξη. Οπότε, με αυτό το όλο περίεργο setup -που όποιος δοκιμάσει να μου το χαλάσει θα του μπιπ, το λέω- που έχω κάνει στον κόσμο της φαντασίας μου, απλά είναι θέμα μεταξύ του σούπερ τέλεια και του πολύ τέλεια, ή τελοσπάντων αφού πιάνουν τα ναρκωτικά, γιατί να τα κόψω, κοκ.


Αλλά μετά η άλλη συν-βλαμμένη που απασχολείται με τα αυτά στον ελεύθερο -και μη- της χρόνο, έχει πάθει μία κρίση κοινωνικότητας τελευταία. Και έχω λυσσάξει, γιατί δεν έχω σε ποιον να επαναλαμβάνω τα ίδια και τα ίδια διαρκώς, και να του ανακοινώνω τα σχέδιά μου για τους 68 ακόμα βαθμούς που χρειάζομαι συνολικά ώστε να βγάλω Λίαν Καλώς, και ότι ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΑΚΌΜΑ ο άλλος για την συνάντηση, και ότι βρήκα το βλογ του (πώς λέμε ξέρω που μένεις) και ότι είμαι σίγουρη ότι θα μου έχει κρατήσει κακία που άφησα την πτυχιακή, και θα έχει δίκιο, και όμως είχα λόγους ρε συ, και όμως γαμώτο χάνω την ψυχραιμία μου, αλλά όχι, αυτήν την φορά δεν έχω άγχος, δεν είμαι δειλή, θα πάω και θα το αντιμετωπίσω, ε; ε; ε; και γιατί δεν απαντάει κανείς ΠΙΑ. ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΠΑΛΙΟΚΕΦΤΕΣ ΜΟΥ ΞΑΝΑΣΤΕΙΛΕΙ ΣΠΑΜ Η NEWSLETTERS ΠΑΝΩ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΣΟΒΑΡΑ ΕΜΑΙΛΣ ΝΑ ΤΟΥ ΣΒΗΣΤΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΓΙΓΑ ΤΣΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΣΤΟ FACEBOOK.


Αυτά.

Εντάξει σας αφήνω τώρα.

Πολύ ενδιαφέροντα ε; ε; ε;ε;ε;ε;ε;ε;

ΥΓ. ΝΑΙ ΞΕΡΩ ΠΟΥ ΜΕΝΕΤΕ.
ΥΓ. ΠΛΗΖ?

Yo Dawg

I heard you like life, so we put a life in your life so you can live while you (don't) live.

σημ.: original meme and an explanation

Τελείωσα Dexter, True Blood, το στοκ από House, Numb3rs, Big Bang Theory, Arrested Development, How I Met Your Mother, το Heroes το βαρέθηκα, ξεκινάω τώρα το Six Feet Under (μεγάλο ατού: 1 ώρα επεισόδια) και έχω στοκάρει και 2-3 ακόμα μεγάλα (πχ The Office).

Δεν έχω αναρωτηθεί μέχρι αυτή την στιγμή εάν είναι καλύτερη αυτή η περίοδος από την περίοδο που απλά επεδίωκα να κοιμάμαι όσο περισσότερο γίνεται, αλλά φαίνεται σίγουρα πιο -φαινομενικά;- παραγωγική.

Όποτε κάνω αυτοαναφορικούς μονολόγους μου έρχεται διαρκώς μία από τις κεντρικές ατάκες ενός αγαπημένου μου 'show', του Cute with Chris: "All your dreams are dead".

Εντάξει, δεν θέλω να γίνω μελοδραματική· δεν έχουν πεθάνει. Απλά δεν βρίσκω κίνητρο για τίποτα, σχεδόν τίποτα δεν μου δίνει παρά πρόσκαιρη χαρά, και οποιοδήποτε μεγαλεπήβολο -ή όχι τόσο- σχέδιο και να coachάρω τον εαυτό μου να κυνηγήσω, μπορώ να κρατήσω την προσοχή μου σε αυτό λιγότερο από μία εβδομάδα.

Άντε, αρκετή κλάψα. Απλά πιο παλιά που έγραφα και καμιά πίπα εδώ ίσως ήμουν λίγο πιο εξωστρεφής (ω ναι, έφτασα το να γράφω πίπες σε ένα ιντερνετικό βλογ που κανείς δεν διαβάζει να το θεωρώ ποθητό επίπεδο εξωστρέφειας).


Αυτιά.

Πάω να δω κανένα επεισοδιάκι να γεμίσω τις φλέβες συνθετικό αίμα (όχι το τελείωσα το true blood, αλλά έμοιαζε να ταιριάζει)

Ροζ καταναλωτική αμαρτία

Προς μεγάλη σας ικανοποίηση δεν γράφω πλέον και τόσο συχνά σε αυτό το βλογ, παρ'όλα αυτά δεν θα μπορούσατε να αποφύγετε να διαβάσετε και για το νέο μου (geeko) απόκτημα που είναι μικρό και χαριτωμένο και ροζ και είναι δικό μου και μόνο δικό μου. :Β
Ιδού κυρίες και κύριοι το μικροσκοπικό κιτς ροζ acer μου :) :) :)
Και ιδού με την δερμάτινη θηκούλα του αριστερά (η οποία θα φανεί χρήσιμη, γιατί είμαι σίγουρη ότι και έτσι θα το κάνω σκατά), και την τυπική χαοτική ακαταστασία του γραφείου μου.


Και η εικαστική παρέμβαση - σε περίπτωση που δεν ήταν ήδη αρκετά gay, kitsch και απαράδεκτο :)
Γιες έχει ΧΡ. Αλλά πλέον έχει και Bob! HA! Take that Bill Gates!



Τα σπεξ του είναι είναι αυτά (βλ. ZG5)

.. και είμαι πολύ χαρούμενη που εκδήλωσα τα πρωτόγονα αγοραστικά μου ένστικτα μέσω αυτού :)

Τα ΧΡ φυσικά παραγκωνίστηκαν στην αρχή του δίσκου -το γιατί πήρα με ΧΡ είναι long story, αλλά με happy end. Και τώρα ΚΑΙ αυτό έχει το ίδιο setup με όλα τα άλλα :) :) Τι πρωτότυπο! :Β

Ιδού 2 σκρήνσοτς


Παρατήρηση: Νιε, έχει πλάκα το Big Bang Theory, ειδικά άμα τρέφεσαι με σειρές και γελάς με nerd jokes. Είτε αυτό είτε έχω ξεπεράσει την λεπτή γραμμή γιατί κακαρίζω συχνά πυκνά όταν το βλέπω.


Και τέλος, ξέχασα να σας πω.. και το όνομα αυτού...

Hint

Εάν μέχρι και η μάνα μου είναι με το μέρος των κουκουλοφόρων, κάτι κάνετε λάθος.